Geheugen van Noord Commewijne
Hier worden de persoonlijke verhalen van de rechteroever verzameld. Ook verhalen van ex bewoners worden toegevoegd. We maken kennis met het dagelijks leven, uitdagingen, herinneringen, veranderingen en toekomstdromen.
Wij hebben heel hard gewerkt om ons op te bouwen
Ik ben mevrouw Dipai. Ik ben geboren in Commewijne en ik ben 56 jaar oud. De naam Dipai heb ik van mijn man; we zijn ondertussen al 41 jaar getrouwd.
Tilapia, de lekkerste vis
Als we gaan vissen vertrekken we rond half zeven of zeven uur ’s morgens om de visnetten uit te zetten.
Een gearrangeerd huwelijk
Voordat ik getrouwd was ging ik naar mijn schoonvader. Er draaide een film in het Taj Mahal theater en ik wilde mijn toekomstige vrouw graag meenemen.
De ‘Londa ke Nach’, de dans van de jongen
Ik dans de ‘Londa ke Nach’. ‘Londa ke Nach’ betekent letterlijk ‘dans van de jongen’. Daarbij wordt een man verkleed als een vrouw; in een jurk, met make-up op en alles erop en eraan.
Van koeientransportwagen naar toeristen tractor
Wij krijgen toeristen hier, maar om naar achteren te gaan, moesten zij vroeger lopen.
Divali in Pomona
Ik ben Kris uit Guyana en woon hier in Pomona met mijn vrouw en kind. Mijn broer en zijn vrouw wonen ook in dit huis.
Van stagiere in Rust en Werk tot ingezetene
Zo’n dertig jaar geleden kwam ik aan op Zanderij samen met nog zeven klasgenoten. We hadden de Hogere Landbouwschool in Deventer afgerond en nu zou het echte avontuur beginnen.
Kwikwi hengelen op plantage Mariënbosch
Mijn naam is Saoed, ik ben beheerder van de familieplantage Mariënbosch. En ja, ik heb heel veel in mijn leven gedaan, maar tegenwoordig doe ik niet zoveel meer maar breng ik al mijn vrije dagen door op de plantage waar ik geniet van het leven.
Zwemmen in het sluiskanaal
Als kleine jongen kon ik zo van huis tot in het schoollokaal zwemmen. Bij iedere springvloed, groot of klein, kwam het water tot over de dam en stond plantage Rust en Werk onder water.