Geheugen van Noord Commewijne
Hier worden de persoonlijke verhalen van de rechteroever verzameld. Ook verhalen van ex bewoners worden toegevoegd. We maken kennis met het dagelijks leven, uitdagingen, herinneringen, veranderingen en toekomstdromen.
Lobi, Dansi nanga Prisiri: 50 jaar lief en leed
Toen ik mijn vrouw leerde kennen, waren wij best jong; zij was pas 14 jaar en ik 19 jaar.
Van stagiere in Rust en Werk tot ingezetene
Zo’n dertig jaar geleden kwam ik aan op Zanderij samen met nog zeven klasgenoten. We hadden de Hogere Landbouwschool in Deventer afgerond en nu zou het echte avontuur beginnen.
Het bespelen van de dhol
Ik heb slechts twee lessen gevolgd voor het bespelen van de dhol, voor de rest heb ik het mezelf aangeleerd door muzikanten te observeren op feesten en door CD’s te beluisteren.
Het theater van Johanna Margarita
“Mijn vader had een bioscoop gekocht op Johanna Margaretha,” vertelt Saoed Abdoelrahman. “Als kleine jongen van amper 15 jaar, ging ik naar school maar ik moest ook meehelpen in de bioscoop als operator, terwijl mijn broer en zussen belast waren met de kaartenverkoop”.
De bioscoop die Geluk heette
In die tijd woonde in Margarita een ouder echtpaar op een groot perceel in een klein houten huisje. Meneer Howdoe wilde een bioscoop bouwen, maar had geen grond.
Tarantula’s inhuis en kaaimannen in de tuin
Toen ik als een Nederland geboren getogen vrouw voor het eerst hier in ‘de jungle’ kwam wonen, moest ik wel even wennen.
Mijn jeugd op Rust en Werk
Als kleine jongen kon ik zo van huis tot in het schoollokaal zwemmen. Bij iedere springvloed, groot of klein, kwam het water tot over de dam en stond plantage Rust en Werk onder water.
Kinderhuis ‘Sukh-Dhaam’, ‘Huis van Geluk’
Ik woon in het Kinderhuis Sukh-Dhaam in Alkmaar en van daaruit ga ik naar school.
Hoe de liefde begon op zee
Ik was bootsman op de Bosrokoman, een houten tourboot. Dat was zevenentwintig jaar geleden.